در یکی از سایتها نوشته بود که( انسان نباید کورکورانه نماز بخواند و این تقلید کورکورانه باعث میشود که سوالات زیادی در ذهن ما بوجود آید ،بلکه ابتدا باید خدا را بشناسی (و او را حس کنی) بعدا هر زمان که این شناخت را پیدا کردی نماز بخوان)آیا این نوشته قابل قبول نیست؟

پاسخ از مشاوره و پاسخگویی نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه ها

(www.porseman.org):

 


اینکه انسان نباید کورکورانه نماز بخواند و باید خدا را بشناسد و عبادت نماید ، درست است ؛ امّا این بدان معنا نیست که اوّل باید به اوج معرفت الهی رسید و بعد شروع به عبادت نمود. چون اساساً بدون عبادت شرعی محال است کسی خداشناس حقیقی شود. همین که انسان دانست خدایی هست ودینی فرستاده و دستوراتی داده ، خود مرتبه ای از شناخت خداست. لذا به همین اندازه شناخت باید عمل نمود ؛ و همزمان باید در راه شناخت عمیقتر خدا و دین او نیز کوشید ؛ و طبیعی است که هر چه شناخت بالا می رود ، باید عبادت را هم متناسب با آن ، عمق بخشید.پس باید دانست و عبادت کرد ؛ و باید عبادت نمود تا قابلیّت برای یقین بیشتری حاصل گردد ؛ و چون علم فزونتر شد ، باید عبادت را عمق بخشید و به این ترتیب و به صورت پله پله در نردبان عبودیّت و معرفت بالا رفت. لذا خداوند متعال فرمود: « وَ اعْبُدْ رَبَّکَ حَتَّى یَأْتِیَکَ الْیَقین‏ ـــ و پروردگارت را عبادت کن تا یقین‏ به تو روی آورد»(الحجر:99) ؛ همچنین فرمود: « هُوَ الَّذی بَعَثَ فِی الْأُمِّیِّینَ رَسُولاً مِنْهُمْ یَتْلُوا عَلَیْهِمْ آیاتِهِ وَ یُزَکِّیهِمْ وَ یُعَلِّمُهُمُ الْکِتابَ وَ الْحِکْمَةَ ـــــــ او کسى است که در میان جمعیت درس نخوانده رسولى از خودشان برانگیخت که آیاتش را بر آنها مى‏خواند و آنها را تزکیه مى‏کند و به آنان کتاب و حکمت مى‏آموزد » (الجمعة:2) و فرمود: « رَبَّنا وَ ابْعَثْ فیهِمْ رَسُولاً مِنْهُمْ یَتْلُوا عَلَیْهِمْ آیاتِکَ وَ یُعَلِّمُهُمُ الْکِتابَ وَ الْحِکْمَةَ وَ یُزَکِّیهِمْ إِنَّکَ أَنْتَ الْعَزیزُ الْحَکیمُ ـــــ پروردگارا! در میان آنها پیامبرى از خودشان برانگیز، تا آیات تو را بر آنان بخواند، و آنها را کتاب و حکمت بیاموزد، و تزکیه کند؛ زیرا تو توانا و حکیمى‏ » (البقرة:129).
در این دو آیه ملاحظه می فرمایید که یکبار تعلیم بر تزکیه مقدّم شده و بار دیگر تزکیه بر تعلیم مقدّم گشته است. یعنی باید آموخت و عمل کرد و تزکیه شد ؛ و بعد از تزکیه انسان قابلیّت تعلیم بیشتر می یابد.
همچنین خداوند متعال فرمود: «... اتَّقُوا اللَّهَ وَ یُعَلِّمُکُمُ اللَّه‏ ـــ تقوای الهی پیشه کنید! و خداوند به شما تعلیم مى‏دهد »(البقرة:282)
نیز فرمودند: « مَنْ عَمِلَ بِمَا یَعْلَمُ عَلَّمَهُ اللَّهُ مَا لَمْ یَعْلَم ــــ هر که به آنچه می داند عمل نماید ، خداوند آنچه را که نمی داند به او تعلیم می دهد » (بحار الأنوار، ج‏75 ،ص189)
پس علم و معرفت و عمل و عبادت ، همانند پلّه های نردبانند که یک در میان قرار گرفته اند. یا همانند دو بال پرنده اند که تنها با وجود هر دوی آنها می توان پرواز نمود. یا همانند روح و بدن و می باشند که همواره باهمند. لذا رسول خدا (ص) فرمودند: « الْعِلْمُ وَ الْعَمَلُ قَرِینَانِ کَاقْتِرَانِ الرُّوحِ وَ الْجَسَدِ وَ لَا یُنْتَفَعُ بِأَحَدِهِمَا إِلَّا مَعَ الْآخَر ــــ علم و عمل همراهند مانند همراهى روح و بدن، و یکى بدون دیگرى بى‏فایده است‏ »(مجموعة ورام ، ج‏1 ،ص82)