حدیثی از حضرت زهرا سلام‌الله ‌علیها هست که می‌فرمایند: "برای زنان بهتر است

حدیثی از حضرت زهرا سلام‌الله ‌علیها هست که می‌فرمایند: "برای زنان بهتر است که مردان نامحرم را نبینند و نامحرمان نیز آنان را نبینند." با توجه به این حدیث، پس سهم زنان از تجربه و شناخت دنیای اطرافشان چه می‌شود؟ آیا هر چه از جامعه دورتر بمانند، آگاهی و درک آنها کمتر نخواهد بود؟

http://www.x-shobhe.com:

ظاهر سؤال، دفاع از حقوق اجتماعی زنان است، اما باطنش نوعی اهانت به آنان می‌باشد، چرا که اذعان دارد منبع تجربه و شناخت زنان از محیط اطراف، فقط مردان هستند و آن هم مردان نامحرم!

نقل حدیث چنین است:

«روزی خاتم پیامبران (ص)، در جمع مسلمانان سؤال کرد: مرا خبر دهید که بهترین چیز برای زنان کدام است؟ [بسیاری از حاضران جواب‌هایی دادند که مورد تأیید قرار نگرفت تا اینکه] حضرت زهرا علیها‌السلام عرض کردند: (خَیْرُ لِلْنِّساءِ اَنْ لا یَرَیْنَ الرِّجالَ وَ لا یَراهُنَّ الرِّجالُ) بهترین چیز برای زنان آن است که مردی را نبینند و مردی هم آنان را نبیند  .

جواب صحیح فاطمه زهرا (س) پس از ناتوانی حاضران، چنان پیامبر(ص) را به وجد آورد که فرمود:

فاطمه پاره تن من است.» (بحارالانوار، ج43، ص92)

*- البته این قول به اَشکال و طرق مختلف نیز نقل شده است که بیان آنها خالی از اِشکال نیست، چنان که گفته می‌شود "حدیث مرسل" است، نه صحیح و محکم.

اما اصل بیان فوق، قابل تأمل می‌باشد، تا ذهن دچار خلط مبحث یا برداشت غلط نگردد و دیگران نیز سوء استفاده نکنند.

الف – سخن از «خیر و فایده» است، آن هم برای زنان. خب حال آیا خیر و فایده زنان در این است که دائماً و مستمراً با مردان به گونه‌ای مراوده داشته باشد که آنها او را ببینند و او آنها را ببیند؟!

ب – سخن از «نگاه کردن» است. آن هم نگاه کردن زن و مرد نامحرم به یک دیگر. خیر مردان در این است که زنان نامحرم را نگاه نکنند – خیر زنان نیز در این است که مردان نامحرم را نگاه کنند و قطعاً خیر هر دو در این است که نامحرمان او را نگاه نکنند. از این رو هم به مردان فرمود که چشم از نگاه به نامحرم فرو بندند و هم به زنان چنین فرمود.

ب/1 – به این دو آیه توجه نموده و در مضامین آن تأمل کنید:

«قُل لِّلْمُؤْمِنِینَ یَغُضُّوا مِنْ أَبْصَارِهِمْ وَیَحْفَظُوا فُرُوجَهُمْ ...» (النّور، 30)

ترجمه: به مردان با ایمان بگو: دیده فرو نهند و پاکدامنى ورزند ...

«وَقُل لِّلْمُؤْمِنَاتِ یَغْضُضْنَ مِنْ أَبْصَارِهِنَّ وَیَحْفَظْنَ فُرُوجَهُنَّ ...» (النّور، 31)

ترجمه: و به زنان با ایمان بگو: «دیدگان خود را [از هر نامحرمى‏] فرو بندند و پاکدامنى ورزند ...

پس به مرد و زن، یکسان تأکید شده است که چشم از نگاه به نامحرم فرو بندند و خود را از "زنا" و مسببات و عوامل آن [که مهم‌ترینش نگاه هوس‌آلود به یک دیگر است]، محافظت کنند. پس منظور اصلی از "نگاه" نیز، نگاه ریبه، یا به قصد و توأم با لذت جنسی است.

منتهی چون "زن" جاذبه‌‌های خاص و بیشتری دارد، در ادامه به زنان مؤمنه توصیه و تأکید شده است که این جاذبه‌های در دید همگان و نامحرمان قرار ندهند (وَلَا یُبْدِینَ زِینَتَهُنَّ).

خب حال اگر زن چنین کند، از تعاملات اجتماعی، شناخت و کسب اطلاعات محروم می‌شود؟! یعنی حتماً باید به گونه‌ای تحریک آمیز در خدمت آقایان نامحرم قرار گیرد، دید بزند و مورد هیزی مردان باشد، تا چیزی به دانش و بینش او اضافه گردد؟! این که اهانت به زنان است.

ج – در حدیث فوق، بحث از «دیدن و مورد دیدن واقع شدن است»، نه بحث از حضور در جامعه و تعاملات اجتماعی در تحصیل علم، انجام امور و کارهایی که می‌بایست برای رشد خود و جامعه انجام دهند. پس منافاتی با حضور اجتماعی زنان، به گونه‌ای که نگاه‌ها فقط به جنسیت و جاذبه‌های جنسی او جلب نشود، ندارد. این یعنی حفظ حجاب. لذا فرمود از حکمت‌ها و فواید حجاب، یکی بهتر شناخته شدن است و دیگری امنیت از آزار و اذیت (روحی، روانی، فیزیکی، رفتاری و ...).

«یَا أَیُّهَا النَّبِیُّ قُل لِّأَزْوَاجِکَ وَبَنَاتِکَ وَنِسَاء الْمُؤْمِنِینَ یُدْنِینَ عَلَیْهِنَّ مِن جَلَابِیبِهِنَّ ذَلِکَ أَدْنَى أَن یُعْرَفْنَ فَلَا یُؤْذَیْنَ وَکَانَ اللَّهُ غَفُورًا رَّحِیمًا» (الاحزاب، 59)

ترجمه: ای پیامبر ، به زنان و دختران خود و زنان مؤمنان بگو که چادر خود را، برخود فرو پوشند این مناسب تر است ، تا (ایمان، مسلمانی، عفت، حیاء، نجابت و کرامت) شناخته شوند و مورد آزار واقع نگردند و خدا آمرزنده و مهربان است.

خب حالا "زن" وقتی در جامعه حضور می‌یابد، چگونه خود را معرفی کند و چگونه به او نگاه شود و چگونه شناخته شود بهتر است؟ مؤمنه، عفیفه، باحیا، با عقل و فضیلت و ادب و ... - یا خوشگل، خوش هیکل، جذاب، سکسی و ...؟!

سخن بی تعارف:

فرض کنید که خانم جوانی برای تعاملات اجتماعی، مانند: تحصیل، اشتغال در یک مجموعه، خرید، تفریح و ...، در اجتماع حاضر شده است و با مردان نیز تعامل دارد. این خانم، دارای مدرک دکترا در رشته‌ای، تبحر در مدیریت، تخصص در کار و ... نیز هست، اما در ضمن آرایشی متناسب با مجالس عروسی دیگران یا حتی خودش کرده، بوی عطرش از ده متری یا بیشتر نظرها را جلب می‌کند، یک تکه پارچه‌ای که مرتب لیز می‌خورد و اگر نخورد هم موی او را نپوشانده بر سر دارد، سفیدی گلویش از دور می‌درخشد، لباسی تنگ پوشیده که سینه‌اش را شکل داده و به چشمان فرو می‌کند – استرچ تنگ و چسبانی هم پوشیده که فقط لک‌های پوست و چین‌های زانوی بد شکلش را پوشانده است و ... . در ضمن با غمزه راه می‌رود و با عشوه نگاه می‌کند و برای مخاطبش صدا نازک می‌کند!

خب، حالا جناب استاد، فروشنده‌ی سیب‌زمینی، راننده آژانس، تاکسی و اتوبوس، جناب مدیر کل و همکاران، رهگذران در خیابان، آنانی که دید زدن را تفریح ارزان قلمداد می‌کنند و ...، به چه چشمی باید به او نگاه کنند و چه چیزی در او ببینند، مدرک تحصیلی و مهارت کاری‌اش را، یا همین جاذبه‌ها را؟! چگونه شناخته شود بهتر است؟

روزی آشنایی در توجیه نگاه کردن به فیلم‌های سکسی یا ... و نیز دید زدن و هیزی گفت: اگر تحریک شویم گناه است، من که تحریک نمی‌شوم! به او بی‌تعارف گفتم: شما اول حتماً به یک پزشک مراجعه کن و هر وقت بهبود یافتی، به سراغ احکام نیز بیا – وقتی بهش برخورد، گفتم: گناه کردنت یک مصیبت، اما توجیه کردن، فلسفه احکام از ناحیه خود گفتن، حدود و ثغور از جانب خود تعیین کردن و ...، گناهان سنگین‌تری هستند. پس اگر گناه کردی، استغفار و توبه کن، نه توجیه و دین سازی.

ﻫ – پس به غیر از حدیث، حکم عقل نیز این است که مردان و زنان، هیزی نکنند و زنان نیز خود را از معرض دیده‌های شهوت‌آلود بپوشانند. این منافاتی با روابط اجتماعی آنان ندارد. و البته هیچ انسان عاقلی، بیش از حد لزوم و ضرورت، با نامحرم مرتبط نمی‌گردد.


/ 1 نظر / 34 بازدید
رسول

انصافا مطلب عالی بود اگه به همین حدیث عمل بشه دنیامون اباد میشه حداقلش